Wolf surft

Nächste Veranstaltungen >
8. August - 12.00 - 17.00 Uhr
Dierparkvisit ejjene Öcher Zoo



Uus de Nobberschaff

Auf dieser Seite möchten wir über Mundart-Besonderheiten und -Aktivitäten in unserer Region berichten - und natürlich auch Gedichte etc. zum "Schmökern" vorstellen.

Links zum Thema "uus de Nobberschaff" führen Sie zu interessanten Dialekt-Informationen aus verschiedenen Stadtteilen und Nachbargemeinden.

Auch hier möchten wir das Internet nutzen, um weitere Kontakte herzustellen. Wer Adressen oder Informationen liefern kann, ist herzlich gebeten, uns dementsprechende Mitteilungen zu senden.

Hier geht's nach Eilendorf !

___________________________________________________________________________________

Gedichte

___________________________________________________________________________________

Trierer Stroß

Trierer Stroß, wat hast du at alles jeseeh,
als 1804 ärm Krechjefangene uus Spanien
die boue moote, domet Napoleon
si Heer övver dich führe koot.

1812 woote ding Steng dörch d’r Brand jelaat.
Va die Zitt worste för d’r Brand e Stöck Läve.
Kengerfößjer leefe övver dich,
Vaddere drore Lävensmeddele noh Oche,

öm e paar Fenneksjer noh Heem ze brenge.
Spieder trockese övver ding Steng en de Fabrike
un hön Schrette wore des Ovvends schwor
un hön Hazzer domp van et Werk.

Dann rulldene Warels un Panzer
op dich dörch de Naht.
Et Krechsjespenst met singe Om uus Füür,
jachde et Läve zum Dud.

Hü wälzt sich ne angere Strom övver dich
un singe Donner jett os Läve
un zerriißt et wier.
Trierer Stroß, wat hast du at alles jeseeh?

Elisabeth Kall, Brand

zurück zum Seitenanfang

___________________________________________________________________________________

De Modder va d’r Brand

Nu jeht et met de Modder noh d’r Brand,
dann send de Kenger uus Rand un Band.
Dreij send em Warel, e op de Schor,
su schörscht se de Modder, un jiddes Johr
kom e Kenk dozo, su wor et jo Sitte,
et Dutzend wood voll, dat wore noch Zitte.

Zweij Kenger em Warel, die hant op d’r Kopp,
e Mötzje un Käppche, die stönt hön jot.
Op Brander Kermes dong et Häzz os laache,
dann jovv et Flam, un dä dong schmaache;
et wood jekoit, ma wor net övverrascht,
wenn dann enge reef: Papp flööt, ich bascht.

Wor Kermes op Brand, dann wor well jet laus,
de Mamm nohm höre Zirot uus et Schauß,
se maahde sich fing, ne Hott op d’r Kopp,
se stoch sich dann noch en Fär aa d’r Hott.
Su trock se dann laus, va Oche noh Brand,
meet Kenk un met Kejel, dat wor jo bekannt.

Un wor och et Jeld knapp, de Nuut och jruß,
e Modderhäzz es jrüßer, se hau noch em Huus,
paar Jrosche op Sij lijje, hau se jespart,
för Kenger un Kermes noh Moddereaat.

De Kermes op Brand, die treckt och noch hü,
Moddere met Kenger aa, och de jong Lü.
Vorbeij es se net, noch net de au Zitt,
denn bau es werm Kermes, dann es et suwitt!

Ludwig Kall, Brand

zurück zum Seitenanfang

___________________________________________________________________________________

Kutt, mer gonn zesamme en de Altstadt!
(Melodie: Guter Mond, du gehst so stille)

Kutt, mer gonn zesamme en de Altstadt,
wann der Dom em Mondsching herrlich blink.
Loß mer dann em Schmölzge jet flaniere,
wo su mänche Weetschaff uns ald wink.
Ov em Gir, ov en de Gasse:
Üvverall, do hööt mer kölsche Tön.
Leeder klinge, Lück, jetz »huh de Tasse«,
an der Thek, do laache Ühm un Möhn.

Kutt, mer laufe, för uns Stadt ze kenne,
op de Plätz, nohm Hännesge, nohm Jan.
Fremde frög mer dann, wohin se renne,
sugar Kölsch verstonn se, dann un wann.
Un mem Rucksack, Koffer, Täsche
Stonn am Bahnhoff se: do eß jet loß.
Wann se ielig dann nohm Nümaat käsche,
och em Stadion »geiht av de Poß«.

Wat ich met der Gitta he verzälle,
eß der Alldag met Gedöns un Streß.
Doch, leev Lück, et geiht nix üvver Kölle,
wat uns Auge sinn, dat eß e Feß.
Künnt uns Stadt doch Heimat gevve
Jedem, dä eß beßge Hoffnung hät,
un wie leich wör dann et ganze Levve,
wann der eine met däm andre drät!

Gaby Amm, Köln

zurück zum Seitenanfang

___________________________________________________________________________________

Pittche an et Chreskennche

An et Chreskennche, do schräf ech hüj,
weil ver jar jeng riike Lüj,
höj ech ens jär e paar kleng Saake,
of dat sech ävvel vlecks lööt maake.

Bestööt vör minge Pap en Kap,
weil die au die e now noch hat,
die wörp ech et allerlevste vut,
weil die sitt wie en Speckschat ut.
Mamma bestööt ech e selvere Kled,
met vööre en Rej janz jölde Knöp.

Huet wie se letts a Papa saat,
än dat doch mech esue led.
Wenn ver ens riik sönt, jlööf et mech,
jääl ech mech e selvere Kled.

Breng Mamma och e-ne nöjje Bässem,
dä aue hat jeng Hoore,
dt es mä schrabbe, jee Käere mieh,
dä hat et Schönns verlore.

Breng Liss va os e-ne Schnüteplack,
vör dämm sing Kutenas,
datt dat ens rechtech schnüte liet,
dat es e schnuffe Os.

Breng Opa e-ne Dröppevänger
vör dämm sing jruete Pip.
Die Pip va dämm es at elf Joor,
der Sever löppt wie dörch en Voor.

Breng Oma jevälles janz nöj Teng
än e-ne Satz noch e Reserve.
Neet die janze düer, we ech Oma kenn,
deet die mech die vererve.

Breng mech e-ne Köref met Marzepan
än en Kess met Prent än Schokelat.
Ming Melkteng valle ääl bo ut,
ech senn now at wie en Schränsmull ut.

Wie ech du waal van e Äffke kallde,
woet Mamma schöttelsblo.
»Do bes e Äffke,« saat se a mech,
»kick ens e-ne Spejel no!«

Da wönsch ech mech en decke Dromm,
vlecks och en jölde Trööt
än och jevälles twei kleng Honn,
wenn dat neet jeet en Flöt.

Jonn mörje vrösch bes a-jen Poss
än werp dä Bref do ää.
Vlecks vellt da ääl e Dellche aaf,
ech wor e janz Joor brav!

Jakob Langohr (Kelmeser Platt)

zurück zum Seitenanfang

___________________________________________________________________________________

De Baach

Dörch Frejseroh löjft at Johr on Daach
de Inde, äll wer sare mä «de Baach".
Fröijer wor se esu klor on reng,
dat jedderenge dra drenke jeng.
Wen enge werkde opene Bend of ope Feld
on hott sich schrecklisch do jequält
on konnt van do us de Baach erreijsche,
dan jeng he henn, vör sich ens över de Hängd on et Jesech ze weijsche
on ens ene kräftije Schluck dra ze doh
bevör hä wee an et Werk mot joh.
On jengste spaziere on konnts va luter Doosch net mieh stoh
on koms ajen Baach, da motsde open Knee mä joh
on dronks met ene herrlische Jenoss
dat Wasser, wat ejen Baach floss.

Denn do kannt me noch jeng vollautomatische Weijschmaschin,
ope Brett wood jeweijsche on ejen Zing.
Ke Spölmeddel kom en et Spölwasser drenn,
denn dat Spölwasser kom en der Ferkenstrouch erenn.
Vör mär jar je Fottooch ze verliere
wod alles jebruht, mä vör de Diere.
Jenau wie hü dat Spölklosett,
dat kannte se damols och noch net.
Do jenge wer noch dörsch de Döör met dat Hetzje
On denge os dohänger op der Plumskloo setze.
Spieder braat der Vadder et dan en der Jade
an de Karute, Schavoue on an de Kolrabe.
Wer bruhde jeng Klär- on jeng Sickergrub
On de Bach nomm och nüs van os op.
Et wood alles jebruht, on de Baach blev reng;
dovör wor wahl allerhand Läve dorenn:
hömmele Frelle, Meifesch on Kuhlebutze konste fänge
kickste hüh en de Baach, da siehste jenge.

Dovör komme dich wahl entjäje jeschwomme
Konserveduse on Plastik-Blomme,
do lije eröm au Jrülle on ene usrangschierde Poppepansch,
e ood Stöck Rühr met ene verrousde Flansch,
ene Emmer, en Bütt on en verblödschede Tööt,
en dörschjerödschde Ongerboz on en Kaffeemööt
on alle möijelije aue Pröll,
me froht sich: Woher hant se mär esu vööl
vör noh jen Baach eren ze werpe?
Der Mengsch benemmt sich döcks wie e Ferke.

Woher nemme die sich mä dat Räät?
Ich wes net, woröm et esu jät jett,
on dat se esu onvernönftesch send
on werpe alle Pröll en de Baach erenn
on sare mä, och dat es doch ejal.
Äll hüre se jät van ene Umweltskandal,
dan sent et die, die et hellste schreije
on eröm schandale on schalmeije
on schubbe op de Rejierung on op de Chemie,
dat die der Hals net voll krije, nie!
Mä dat die ens selver jät dorah dönnt
on angere met e Beispiel vörah jönnt,
dat fällt höne en der Droom net en.
Et könt höne och net en de Senn,
hönne Onroot net ejen Baach ze schödde,
denn wenn se ene Möllsack dovör hödde
dan köm dä Onroot wo e henjehöht,
wo mer äll och dovör bezahle möht.
Mä do mangelt et meeßtens dan a Mass
on welt me enge an de Kass
on send et och mär e paar leppiche Jrosche
da vange se am nörjele on am prosche
on lesse et löwer nohjen Baach erenn fleje
ih se sich ene Möllsack zoläje.

Dröm hüht jot zo, wat ich üsch saach:
Werpt üre Avfall net ejen Baach;
on sött en där Beziehung brav,
sons jönnt wer all de Baach erav.

Hans Jansen (Friesenrather Platt)

zurück zum Seitenanfang

 

© ÖCHER PLATT e.V. 2009 ● Mitglied werden KontaktImpressum